PODZIAŁ OŚWIETLENIA

Dzięki olbrzymiej energii emitowanej w momencie błysku, oświetlenie błyskowe jest chętnie stosowane tam, gdzie konieczne jest stosowanie dużych liczb przysłonowych przy jednocześnie krótkim czasie naświetlania. Czynnikami określającymi energię błysku jest minimalny otwór obiektywu (przy zdjęciach kamerami wielkoformatowymi często są to przysłony rzędu 32-64) odległość świateł od fotografowanych przedmiotów (większa dla większych przedmiotów, bardzo mała dla małych) oraz rodzaju oświetlenia. Różna sprawność świetlna elementów formujących i modelujących wiązkę świetlną powoduje, że w tonalnym stylu oświetleniowym wymagane są jednostki o większej energii błysku niż przy oświetleniu światłocieniowym. W przeciwieństwie do lamp reporterskich, w których energia błysku określana jest liczbą przewodnią, studyjne lampy błyskowe definiuje energia nagromadzonego ładunku elektrycznego. Podaje się ją w dżulach lub watosekundach. Wprawdzie niektórzy producenci studyjnych lamp błyskowych podają w danych liczb przewodnią, ale ma ona jedynie znaczenie orientacyjne, gdyż stosowanie różnego kształtu i wielkości odbłyśników i płaszczyzn rozpraszających w istotny sposób zmienia ten parametr. Ponadto przy zdjęciach studyjnych niezwykle rzadko pracujemy tylko z jedną lampą, zwykle są to zespoły oświetleniowe dający określony efekt światłocieniowy.
Studyjne lampy błyskowe produkuje się jako lampy kompaktowe, w których elementy elektryczne i optyczne tworzą jeden niewielki zespół, z możliwością sterowania energią błysku w bardzo szerokich granicach. Energia tych lamp wynosi zazwyczaj 125-500 Ws, ale spotyka się również lampy o energii 1500 Ws i większej. Większe jednostki buduje się na innej zasadzie: jeden generator (zespół przetwarzający energię sieci zasilającej w skumulowany ładunek elektryczny rozładowywany w momencie zapłonu lampy wyładowczej) oraz lekkie i mobilne głowice błyskowe połączone przewodami elektrycznymi. Generatory mogą mieć możliwość asymetrycznego podziału energii lub tylko podział symetryczny. Te pierwsze są wygodniejsze w użyciu, pozwalają na dowolny podział energii między poszczególnymi głowicami, ale są droższe od symetrycznych, energia gromadzona w nich to co najmniej 1200 Ws i znacznie więcej.
Studyjne lampy błyskowe powinny spełniać następujące wymagania:
- duża energia błysku,
- płynna regulacja energii błysku,
- powtarzalność energii błysku,
- niezmienność parametrów w długim okresie użytkowania,
- zgodność charakterystyk światła błyskowego i modelującego,
- różne warianty pracy oświetlenia modelującego.
- elektronika zapewniająca szybkie ładowanie energii i krótki czas błysku;
- szeroki asortyment elementów formujących i modelujących wiązkę świetlną;
- możliwość mocowania elementów kształtujących wiązkę świetlną w dowolnym położeniu, dużą pewność mocowania oraz szybką i łatwą wymianę;
-
prosta i bezpieczna obsługa,
- możliwość bezprzewodowego wyzwalania,
- zgodność z różnymi standardami energetycznymi,
-
małe wymiary i masa ułatwiająca transport;
-
korzystny wskaźnik
jakości do ceny.
- nowoczesne wzornictwo;

Środki bezpieczeństwa
. zasłanianie szczelin i kratek wentylacyjnych zakłóca normalny obieg chłodzenia powietrznego prowadząc do przegrzewania podzespołów elektronicznych i przymusowych przerw w pracy wskutek zadziałania zabezpieczenia termicznego i skrócenia okresu eksploatacji urządzenia.
- palniki lamp błyskowych i żarówki lamp modelujących wydzielają duże ilości ciepła - dotknięcie ich grozi poparzeniem.
- naprawa sprzętu powinny być wykonywane przez uprawnione osoby.
Najważniejsze zasady eksploatacji
Studyjne lampy błyskowe nie mogą być używane w pomieszczeniach o dużej wilgotności względnej, oraz w takich, w których mogą występować opary substancji łatwopalnych. Kiedy przenosimy urządzenie ze skrajnie niskiej temperatury i dużej wilgotności, trzeba odczekać około 1 godziny, aby elektronika lampy osiągnęła temperaturę pokojową. Zbyt mała odległość materiałów łatwopalnych od palnika i lampy modelującej stwarza zagrożenie pożarowe. Metalowe elementy modelujące wiązkę świetlną i przód lampy osiągają wysoką temperaturę. Nie wolno ich dotykać nieosłoniętą dłonią. Nie wolno używać urządzenia z uszkodzonymi osłonami, palnikiem czy lampą modelującą. Uszkodzone elementy należy wymienić przed ponownym włączeniem urządzenia.
Przed wymianą bezpiecznika, palnika lub lampy modelującej należy bezwzględnie wyłączyć urządzenie i wyciągnąć wtyczkę z gniazda sieciowego. Przewód sieciowy można włączać tylko do gniazdka sieciowego z kołkiem ochronnym. Zakres napięcia zasilającego może wahać się w granicach 190-250 V i częstotliwości 50 lub 60 Hz. Przewód sieciowy powinien być dobrze ułożony, bez załamań i zbędnych naprężeń mechanicznych. Należy go zabezpieczyć przed możliwością stykania z twardymi, ostrymi i gorącymi przewodami, chroni to przed uszkodzeniami. W razie przypadkowego uszkodzenia przewodu sieciowego bezwzględnie wymienić na nowy.
charakterystyczną jest szeroki zakres zmian energii błysku. odpowiadający 7 (dla lamp 600 Ws) lub 8 (dla lamp 1200 Ws) stopniom przysłony. Procesowe sterowanie pracą lampy pozwoliło konstruktorom na uzyskanie minimalnej energii błysku na poziomie 5 Ws. Cechą szczególną lamp Fomei Digital jest lampa modelująca o mocy 1000 W. Może ona pracować pełną mocą lub proporcjonalnie do energii błysku lub poziom jej może być zmieniany w zakresie 150 – 1000 W.
Czas ładowania kondensatora gromadzącego energię, czyli odstęp między kolejnymi błyskami jest zależny od energii błysku i waha się w zakresie 0,3-2 s dla „trzysetek” lub 0,3 – 4 s dla lamp najsilniejszych. Czas trwania błysku nie zależy od typu lampy i wynosi 1/2400 s dla minimalnej energii lub 1/980 s dla maksymalnej. Elektronika lamp pozwala na bardzo wysoką powtarzalność energii błysku, temperatura barwowa zmienia się w dopuszczalnych granicach. W zakresie energii błysku 150-600 Ws, który to zakres jest najczęściej wykorzystywany w praktyce zdjęciowej, zmiany są minimalne i wynoszą około 100 K (mniej niż 1 dM), co nie wpływa na barwę końcowego obrazu fotograficznego.


Leonard Karpiłowski



